ÖZGEÇMİŞ
Hasan Ildız 02.10.1960 yılında Alaşehir’de doğdu. Horzumkeserler Köyü İlkokulu, Kavaklıdere Orta Okulu, Alaşehir Lisesi ve Hacettepe Üniversitesi Türk Dili ve Edebiyatı Bölümünü bitirdi.
Zonguldak Uzun Mehmet Lisesi, Sarıgöl Lisesi ve Sart Mahmut İlköğretim okulunda Türkçe ve Edebiyat öğretmenliği yaptı. 1998/2001 ve 2005/2010 yılları arasında Kırgızistan’ın Bişkek şehrinde Türkçe Öğretim Merkezi’nde çalıştı. Amerikan Üniversitesi, Slavyan Üniversitesi ve Sosyal Bilimler Üniversitelerinde Türk Dili dersleri verdi. 2010 yılında yurda döndü ve Salihli İMKB Teknik ve Endüstri Meslek Lisesi’nde 2017 yılına kadar çalıştı ve emekli oldu
Türk Dili, Çağdaş Türk Dili, Öğretmen Dünyası, ABC, Kirkit, Ege Layf, İnsancıl, Kardelen, Lacivert, Kurgan, Bireylikler, Yaba Edebiyat, Tmolos, Kasaba Sanat, Kurşun Kalem, Varlık, Yasak Meyve, Şiirden, Edebiyat Ortamı, Yedi İklim, Töre, Amanos, Beşparmak, Kasabadan Esinti, Kara Yazı, Şehir Edebiyat, Tay, Aşkın E Hali, Mavi Yeşil, Akatalpa, Dergâh ,Caz Kedisi,Çinikitap dergilerinde 1985 yılından beri şiirleri yayınlanmaktadır.
2006 yılında Kültür Bakanlığı ve Türk Edebiyatı Vakfı’nın ortaklaşa düzenlediği “Türk Dünyası Ömer Seyfettin Hikâye Yarışması’nda “Sürgün” adlı hikâyesiyle 3.lük ödülü aldı.
2007 yılında Ümraniye Belediyesinin açtığı hikâye yarışmasında “Şeteret Ana” hikâyesiyle mansiyon ödülü aldı.
2008 yılında Mustafa Necati Sepetçioğlu adına düzenlenen hikâye yarışmasında “Gül Satan Çocuk” adlı hikâyesiyle mansiyon aldı.
2011 yılında İLESAM(İlim ve Sanat Eseri Sahipleri Meslek Birliği) ve Akçağ Yayınevinin ortaklaşa düzenlediği Roman, Hikâye ve İnceleme dosyası yarışmasında, ”Ölmeye Vatan Yahşi” adlı hikaye dosyasıyla birinci oldu.
ESERLERİ:
1) SORGU–1997(Şiirler):Ürün Yayınevi/Ankara
2) AKDENİZ’E GİDENLERİN TÜRKÜSÜ-2009(Şiirler)-Devir yayınevi, İstanbul
3) SEVDA TÜRKÜLERİ-2012(Şiirler)-Yankı Yayınları, İstanbul
4) SÜRGÜN HİKÂYELERİ-KAFKASYA 1943(Hikâyeler)-2009-Devir yayınevi, İstanbul.
5) ÖLMEYE VATAN YAHŞİ-2012(Hikâyeler)-Akçağ Yayınları, Ankara. 6) AŞK ŞEHİRDE KİRLENİR-2014(şiir)-Şiirden Yayınevi, İstanbul.
7) RENKLER KİTABI-2018-(şiir)-Temren Yayınevi, İzmir.
8) ELLERİ OLMASA HÜZNÜN-2020-(şiir)-Klaros Yayınları, Ankara.
9) AFORİZMALAR-2021- Klaros Yayınları, Ankara
10) ANEMON(Şiir)-2022-Klaros Yayınları,Ankara
11)PETUNYA(Şiir)-2022-Klaros Yayınları,Ankara
12)LOTUS(Şiir)-2023-Klaros Yayınları,Ankara
13)Azelya(Şiir)-2023-Klaros Yayınları,Ankara
14)Begonvil(Şiir)2024-Klaros Yayınları,Ankara
SUS KALBİM
Sus kalbim
Vakit kıyamet vaktidir
Elbet üzülecek
Üzenler üzdükleri yerden.
Elbet göreceğiz
Saksıda karanfilin
Kalbi de çatlayacak kederden.
Sus kalbim
Kum gibi savrulsa da içindeki oğul
Sen susanlardan ol
Varsın aksın ırmaklar uzaklara
Varsın dağ dağlasın bağrını
Anneler sarılıp ağlasın çocuklara.
Sus kalbim
Kendini susmuşlara ada
Şimdi kaç kapının ardında
Kaç yürek kaç acıyı
Sessizce doğurmada
Zalimler vurmada bütün hıncıyla
Namludaki kurşun burnundan solumada.
Sus kalbim
Sükutunu altın bil ve konuşma
Soracaksan üzüme sor
İçinin o ekşi suyu
Nasıl pekmeze dönüşür
Kızgın tavada
O kan kırmızı şarap
Nasıl durlanır bunca zaman
Kalbinin aurasında.
KUYUDAN ZÜLEYHAYA 16.MEKTUP
Alyam ‘a
AAhhh bu kırıkları ömrünün
her biri binlerce parça
Kimi taşlara çalmış seni
Kimi doğramış bildiğin mezbahalarda.
Ömrüm ahhh ömrüm yetmiyor
Onları yapıştırmaya
Alya;yüreğini etçil kuşlar yiyen çocuk
Kırmızı güllerini haydutların çiğnediği
Susmak mı yoksa konuşmak mı?
İçinde biriken o kanlı su
Hangisiyle dökülür ayak parmaklarına?
Götürüp anneni yiyen orman
Sana ödül müdür sustuğun coğrafyada.
Bu sessiz sinemada
Seni ilk öpen kimdi Alya
Kimdi seni ilk bulan
Saklandığın mağarada?
AAhhh bu kırıkları ömrünün
Eriyip arasına aksam da birleşmiyor
Belki yüz defa açılmış dudakların
Bu ateşli kanama bir türlü iyileşmiyor.
Ben bütün gecelerimi
Tanrının sağındaki bir melek gibi
Yaranı yalamaya adadım Alya
O diş izlerini kapatmaya
Alya,yani Züleyha
Bu son piramidin inşasından sonra
Herkes dönecek geldiği yere
Sen yine ana tanrıça kimliğinle
Ve o ağır memelerinle
Getirip dökeceksin ağzıma
Ağzından akan sütü
İçinden kadınlar dökülecek Alya
Yani Züleyha siyah,beyaz kadınlar
Renk renk,kırmızı,yeşil ve mavi.
Gülhatmi çiçekleri yüzlerinde her akşam
Gelip bana öptürecekler
Kanayan yerlerini.
BEN BU ŞİİRİ NİÇİN YAZIYORUM/Okyanus Yürek
(Sevenine)
Ben bu şiiri niçin yazıyorum
Neden yüzüyorum bu kirli suda?
Sadece sevmek değil bu
Sevmediğini bile bile sevmek…
Asıl trajedi bu işte
Asıl kara yergi,asıl ironi
Şu yüzüme bakın hele
Bir tek gülümseme,bir tebessüm
Uğramışmı çevresine,izi var mı
Bunu da mı Amerika yaptı
Bu da mı İsrailin işi
Bre iblisin eşi
Sende vicdan bu kadar mı?
Mesele yanmak değil
Gün gelir orman da yanar
Ben de yanarım,sen de yanarsın
Su olduğuna inanırsın günün birinde
İnandırırlar,benden daha çok
Ağlaya ağlaya uçuruma akarsın
Şu yazdığım şiire bakın
Ne kadar da ölümden yana
Bense yaşamak istiyorum
Artık tiksiniyorum
Bazı sözleri söylemekten
Seni gelin etmekten telli duvaklı
Sonra oturup kendimi öldürmekten
Tanrının da haberi
Olsun istiyorum.
ANEMON
Alyam, sevdikçe büyüyen Anemon çiçeğim
Ah ekber ruhu yerin, kanadı kanayacak
Ben o sıcak günlerin birinde geleceğim
Dokunduğum her yerin dillenip konuşacak
Alyam sevdikçe büyüyen anemon çiçeğim.
Leylim bir geceyim, masalında Şehrazat’ın
Bin birinci hikâye, benim doğum saatim
Sulara akıtın beni, rüzgârın önüne katın
Mevsimler ılık hâlâ ,gül kokuyor bak etim
Leylim bir geceyim, masalında Şehrazat’ın.
Yaralı bir kuş gibi yaşadığım bu melal
Biraz buğusu aşkın, biraz cennet kokusu
Kaç mevsim gördüğüm, hayal içindeki hayal
Senin sol göğsünde bir güvercin uykusu
Yaralı bir kuş gibi yaşadığım bu melal
Ah o beyaz gece, dudağı leylaklı mevsim
Belki on bin yıldır at sürdüğüm yasına
Ah o kutsal yağmur, etimde hissettiğim
Dağılan kırkikindim ,kalbimin atlasına
Ah o beyaz gece, dudağı leylaklı mevsim
AĞLAMAK
Alya’ma
İnsan
Kendine rağmen ağlıyor bazen
Kendine rağmen
Ruhunun varlığına işaret olan
O tuzlu su taneleri
Yuvarlanıp düşüyor
Kirpiklerin arasından.
İnsan
Ağladıkça yeniliyor kendine
Çünkü acı var,hasret ve özleyiş
Her gözyaşı tanesinde
Kaderle savaşmak
Her zaman kolay değil
İnsan asıl ağlamıyorsa
İnsan değil