Miroslava1
alternatively: to celebrate peace
When I’m a star,
wipe the starting word
from my Cyrillic name;
it was a miscalculation, this so-called ‘peace’:
I neither had peace
through life’s roads,
nor was I calm,
and certainly not obedient.
And so, someday,
when flashes of lightning
prepare the inevitable gunfire,
the bang, the rage and screech,
don’t utter my name,
you’d invoke the devil;
weep and whimper for me in silence,
set the scent of innocent flowers on fire,
pray only that I may be still – tranquil, even.
When I’m gone,
wipe the final word
from my compounded name:
… celebration;
It’d be a falsehood, erroneous, almost sacrilegious –
to be celebrated for my obedience;
all my yearnings were grown by my persistence,
all my love I burnt and torched with fiery fury,
all my steps I took in great stride – with great pride,
all my curses and rage I daren’t try to silence or suppress:
I took them all – the curses – and sent them
to the unjust, the cruel, those true cases of evil,
and in those long, unending nights,
I wrote these painful songs with my own parched blood.
And so, someday,
1 Miroslava: a compounded name made up of two words: ‘mir’ (peace) and ‘slava’ (a celebration)
when I’m gone,
please, don’t worry or mourn:
I promise, I’ll still be here –
in every word, every stanza,
in all the songs
that will long outlive me.
Written by Viktorija Makedonska
Translated / Reinterpreted by Stefan Noshpal.
ЛЕТАЊЕ ВО ВИСОЧИНИТЕ
Визијата на ранетета гордост
остава длабоки траги
во вселенските височини,
одмори се од убедувањата
оти животот не е избор твој,
и запомни за век и векови
животот е судбоносие
што го создава мозаикот
на храмот вековен.
Откажи се од обидот
да ме пресоздаваш
својата вина ја прифаќам,
ноќва стана парампарче
контурите од огледалото
на волшебната месечина,
аурна светлос се обликува,
во сводот веди расцветуваат
под диригентската палка
на подивениот ветропир,
сенишно танцуваат соништата,
барајќи да продолжи ноќта.
Немој, не подучувај ме
како позади стихот се стражари,
и како од секоја кирлична буква
нов химнослов се создава.
Во црноноќјата се гравирани
страдалните мигови,
со неспокој и крв алова
создава генијални акварели
на беспоштедна борба до смрт,
тоа е цената на слободата,
а слободата е летање
во бесконечноста вселенска.
ЈЕДАН ЈЕ БОГ
Нека твоје руке две
буду зраци сунца сјајног,
нек их нико не посече
свако, нек загрли сваког.
Нека светост буде завет
да свако своју земљу чува
да по туђем не посегне
свакој вери нек скунав направи,
а по туђој да не пљује
већ да је поштује.
Јер једна је земља планета
бог једнако свима припада
како и да га називаш
али немој да га присвајаш.
Немој кише из очију
у лажи да се лију
нека сунцосјај од них избија,
и нека нам тиха молитва
утеху и чисту веру
правична срца увек греју.
Нек се песма среће чује
и нека сваког свако на свету
љубав људима дарује.
И не окрећи се никада
тућим похвалама и пажње
које лицемери изговоре,
једноставно и лако је
својим путем ходати
добра дела чинити
о свему се бринути
правила доброте имати.
БЕЛЕШКА ЗА АВТОРОТ – Мирослава Бадаревска
ВИКТОРИЈА МАКЕДОНСКА е мојот псевдоним под кој се објавени сите мои трудови, а јас сум МИРОСЛАВА БАДАРЕВСКА родена во Скопје, Р.Македонија во 1947 год.
Досега ги имам објавено следните стихозбирки:
- 1976 год. Сонливи шепотења
- 1993 год. Љубовно распаќе
- 1995 год. Камена езгија
- 2017 год. Сто и една песничка за детска душичка
- 2017 год. Вртоглави стихови за палавковци
- 2018 год. Исчезнати мигови
- 2018 год. Дај шанса на детството
- 2018 год. Портал на болката
- 2018 год. Бајколико детство
- 2019 год. Детска рака поздрави праќа
- 2019 год. Векоопстојба
- 2019 год. Децата сонуваат љубов
- 2019 год. Љубов ги краси дечињата наши
- 2019 год. Љубовна резистенција
- 2020 год. Стихувана боенка
- 2020 год. Химнослов на животот
- 2020 год. Бајколико детство
Добитник сум на многу награди во Р.Македонија, Србија, Црна Гора, БИХ.